•• ••

contact

Praten over de dood (deel 2) en ‘Pluk de dag’

 

Schilderij gemaakt door Paul Heutinck als afbeelding op de voorkant van de rouwkaart van zijn moeder.

De campagne van SIRE met als thema ‘De dood. Praat erover. Niet eroverheen’, heeft naast positieve respons ook reacties opgeroepen als: ‘Moet je willen dat mensen na de coronatijd en met de oorlog in Oekraïne óók nog eens uitgebreid gaan nadenken over de dood?’ of ‘Fantaseer liever over de komst van meer vrede en liefde in de wereld.’

In onze uitvaartbegeleiding ervaren we vaak dat de dood niet alleen maar over verdrietige dingen gaat. Het gaat juist ook vaak over vrede en liefde en over dagelijkse of wekelijkse plezierige dingen. Daar hoef je het niet alleen bij een overlijden over te hebben, dat kan gerust eerder. Niet dat je het heel uitgebreid en heel zwaar over de dood hoeft te hebben, maar er af en toe eens bij stil staan, dat kan geen kwaad.

In een recente rouwkaart stond bovenaan de tekst ‘Pluk de dag’ en op de voorkant stond een foto van een eigengemaakt schilderij van een vaas met bloemen (zie bijgaande foto). In een recent ‘In Memoriam’ werd verwezen naar de kleine zegeningen van de overledene, naast de vele ellende die ze had meegemaakt. Als zegeningen werden genoemd, dat als ze naar buiten ging in haar elektrische rolstoel, ze telkens opnieuw zo kon genieten van de tuin en van de koeien in de wei. Ze hield van bepaalde tv-series, van heel af en toe een dagje uit en van de jarenlang trouwe bezoekjes die twee vrouwen haar wekelijks brachten.

In de vorige column noemde ik 2 goede redenen om over de dood te praten, ik noem nog 2 andere:
Vermindert de angst
Praten over de dood vermindert de angst voor de dood. Je loopt niet meer met een grote boog om de angst heen, maar durft er naar te kijken. Het leven krijgt meer betekenis Praten over de dood vergroot het bewustzijn van je sterfelijkheid. Wie zich bewust is van zijn/haar sterfelijkheid haalt meer uit het leven. Je doet eerder de dingen die je leuk vindt, je gaat prioriteiten stellen. Je hebt straks op je sterfbed geen spijt van de dingen die je niet gedaan hebt, hooguit van wat je wel gedaan hebt. Het leven krijgt, kortom, meer betekenis.

Praten over de dood en de dag plukken hoeven elkaar niet te bijten. Dat brengt me automatisch bij nog een reden om over de dood te praten:

Je wordt gelukkig
Van praten over de dood, of het nadenken erover, word je gelukkig. Iedereen verwacht er in eerste instantie vooral depressief, negatief en levensmoe van te worden, maar het tegendeel is het geval, zo blijkt uit onderzoek. Je wordt er minder depressief, positiever en levenslustiger van. Plus: je zelfbeeld gaat erop vooruit.




Naar het overzicht