•• ••

contact

De laatste wagen

Met ‘de laatste wagen’ wordt in een gelijknamig lied van Mathilde Santing de laatste auto in een rouwstoet bedoeld. Ze zingt over de jonge blagen die in de laatste wagen zitten: ”Da’s de 10e wagen of de 12e wagen, hoe dan ook de laatste wagen. En in die laatste wagen wordt geen traan gelaten om de voorste wagen: Da’s de grootste wagen, da’s de langste wagen”.

Die voorste grootste wagen verwijst natuurlijk naar de rouwauto (in de volksmond ‘de lijkwagen’). Ik dacht eerst toen ik van het lied met de titel ‘De laatste wagen’ hoorde, dat het om de rouwwagen bij een uitvaart ging, als de laatste wagen waar sprake van is aan het einde van je leven. Je zou de titel van het lied dus ook enigszins dubbelzinnig kunnen opvatten.

Ik ben het er trouwens niet mee eens dat verondersteld wordt dat er in de laatste wagen geen traan gelaten wordt om de voorste wagen. Als in de voorste wagen het lichaam van je bijzonder aardige opa of oma ligt of van de veel te vroeg overleden lieve vriendin van je moeder of van je oude grappige buurvrouw waar je wel eens een boodschap voor deed, dan worden er in de laatste wagens van de rouwstoet ook wel tranen gelaten, ook door jonge mensen.

Je voelt verdriet om iemand, omdat je om iemand geeft, omdat je van iemand houdt. Hoe je je verdriet al dan niet verwerkt of uit, dat is een tweede. Speelt leeftijd hierbij een rol? In hoeverre is het besef van de rol die de
dood in het leven speelt afhankelijk van leeftijd? Mathilde Santing zingt: “Maar er komen dagen, dat de jonge blagen in de laatste wagen worden uitgedragen in de voorste wagen”.




Naar het overzicht